آلبوم های موسیقی MUSIC ALBUMS
3

Bob Dylan

Shawdows in the Night

تاریخ انتشار فوریه 2015
ناشر :


برگردان: تایماز منقبتی

ترانه ­های دیگران مدت­هاست که مواد اولیه باب دیلن بوده­ اند، کسی که اولین بار در دهۀ 60 و در دهکدۀ گرینویچ بود که با خواندن ترانه ­های محلی نامی دست و پا کرد و در سال­های بعد هم بارها به [همان] نواهای قدیمی بازگشت. گاهی سراغ اشعار آمریکایی پیش از جنگ جهانی دوم می ­رود که در مجموعه­ ای به نام «کتاب اشعار بزرگ آمریکایی»/Great American Songbook معروف شده ­اند، گاه فهرست ­هایی عجیب و غریب از ترانه ­های دهۀ 80 برای اجرا در کنسرت­هایش انتخاب می ­کند و حتی [ترانۀ] «Return to Me» دین مارتین/Dean Martin را هم برای [آلبوم] The Sponsors در سال 2001 از نو می ­خواند. در تمام آنچه از آلبوم (Love and Theft (2001  به این سو منتشر کرده، او هرگز علاقه ­اش به این زمزمه ­های ازمدافتاده را پنهان نکرده است. اما حتی با وجود چنین علاقۀ آشکاری، Shadows of the Night شاید مایۀ حیرت باشد. این آلبوم معرف ترانه ­نویسی است که کارش نشانگر یک خط فارق است؛ درست همانجایی که هنرمندان در جستجوی عصارۀ اشعار بزرگ آمریکایی باید خودی نشان دهند، درحالی­که که تک تک ترانه­ هایش را فرانک سیناترا ضبط کرده است. ترانه ­ها قدیمی ­اند و Shadows at the Night یک آلبوم ازمدافتادۀ مخالف ­خوان تمام ­عیار است: آلبومی به سبک و سیاق همان روزها، خیلی پیش­تر از آنکه دیلان قراردادی از آن خود داشته باشد.

این آلبوم اگرچه ممکن منسوخ به نظر آید -به زحمت 10 ترانه که سر جمع بیش از 35 دقیقه نیستند، مثل خیلی ­های دیگر در دهۀ 50- به سختی می ­توان مانده و پوسیده توصیفش کرد، به خصوص وقتی که معلوم شود دیلان برای تطیبق این ترانه ­ها با گروه پنج تکه­ اش بسیار تلاش کرده و مایه گذاشته است.

این گروه اهل کافه ­های بین راهی را گاهی شیپورهایی تقویت می­ کنند، اما سُرش­های سوگوار پدال استیل/Pedal Steel دانی هِرون/Donnie Herron تأکید می ­کنند که این قطعات نه بازخوانی ­هایی نوستالژیک که بازتابی از احوال فعلی دیلان هستند. صدای او نشانی از فرسودگی در خود دارد، اما دیلان با  تمرکز بر وزن اشعار و عمیق شدن در احساسات نهفته در آن­ها خوب می­ داند که از صدایی که از همۀ این سال­ها جان به در برده چطور بیشترین بهره را بگیرد. با توجه به این­ها شاید بتوان گفت که  Shadows In the Night ستایشی حقیقی ­تر است از سیناترا تا تقلا و ادا و اطوارهای «It Had to Be You»، چرا که دیلان این ترانه ­ها را همچون یک بازیگر اجرا کرده، همان کاری که سیناترا بعدها کرد.

آنچه دیلان به جا می ­آورد نه آماده شدن برای یک نمایش بلکه نسخه­ ای سوگوار از ترانه ­های «سالن»/Saloon Songs سیناتراست؛ قطعاتی که او برای اجرا در تاریک­ ترین زمان شب ساخته بود. چهار ترانه از این آلبوم در [آلبوم]  (Where Are You? (1957 هم بوده ­اند.

یکی از بهترین آلبوم­های موسیقی، و ارتباطی که به آشکارا نشان می ­دهند چگونه دیلان با گروهی که بیشتر ممکن است مناسب اجرا در یک سالن به نظر بیاید، آلبومی از ترانه ­های «سالن» ساخته است: فقط یک کوانتت گیتار، لحظه­ ای نفس گرفتن، یک آه و شاید ریختن اشکی. این واقعیت که چنین احساسی بیش از حد عجیب و غریب است، شهادتی دیگر است بر این است که دیلان چقدر خوب مایه­ ها و نواهایی از این دست را می ­شناسد. نظم و قرار پیچ ­درپیچ Shadows in the Night است که طنینی خاص به آن بخشیده، گواهی دیگر بر اینکه در میان این ترا نه ­های قدیمی دیلان خود را چطور می­ یابد.

منبع: www.allmusic.com


1 -
I'm a Fool to Want You
2 -
The Night We Called It a Day
3 -
Stay With me
4 -
Autumn Leaves
5 -
Why Try to Change Me Now
6 -
Some Enchanted Evening
7 -
Full Moon and Empty Arms
8 -
?Where Are You
9 -
What'll I Do
10 -
That Lucky Old Sun